Azərbaycanda mənzil sahibi olmaq istəyənlər üçün ipotekanın şərtləri heç də bütün hallarda eyni deyil.
Yenixeberorg.biz: Dövlət xətti ilə təqdim olunan ipoteka kreditlərində faiz dərəcələri müəyyən çərçivədə saxlanıldığı halda, özəl şirkətlərin “daxili kredit” adı ilə təklif etdiyi mənzil satışlarında alıcının üzərinə düşən maliyyə yükü daha yüksək ola bilir.
Qeyd edək ki, hazırda Azərbaycanda dövlət ipoteka proqramı çərçivəsində güzəştli ipoteka kreditləri illik 4 faiz, adi ipoteka kreditləri isə illik 7-8 faiz dərəcəsi ilə təqdim olunur. Lakin mənzil almağın alternativ yollarından biri olan şirkətlərin “daxili kredit”lə satışlarında faiz və yekun ödəniş məbləği fərqli hesablanır. Bu isə ilkin baxışda bank ipotekasına bənzəyən şərtlərin əslində alıcı üçün daha baha başa gəlməsinə səbəb ola bilər.
Məsələn, ölkənin aparıcı şirkətlərindən biri olan “Kristal” şirkətinin “daxili kredit” adı ilə təklif etdiyi satış şərtləridə mənzil üçün ödəniləcək yekun məbləğ onun ümumi dəyərindən dəfələrlə çox olur.
Hazırda “Kristal” şirkətinin Memar Əcəmi metro stansiyası yaxınlığında yerləşən “Park Əcəmi” yaşayış kompleksində satılan 66 kvadrat metr sahəsi olan 2 otaqlı mənzilin ümumi dəyəri 207 min 239 manat təşkil edir. Əgər bu mənzili 30% ilkin ödənişlə (62 172 manat) və 20 il (240 ay) müddətinə “daxili kredit” şərtləri ilə satın alsaq yekunda ödəyəcəyimiz məbləğ 470 min 172 manat olacaq. Göründüyü kimi, “daxili kredit” şərtilə satın alınan mənzil üçün ödənilən məbləğ dəyərindən təxminən 2,3 dəfə çox olacaq.
Eyni mənzili dövlət tərəfindən verilən ipoteka krediti ilə alsaq, mənzil üçün ödəyəcəyimiz yekun məbləğ 335 min manat olacaq.

Onu da bildirək ki, eyni göstəricilərə malik mənzilləri qeyd olunan ərazidə daha ucuz qiymətə satın almaq mümkündür. Məsələn, hazırda Memar Əcəmi metro stansiyası yaxınlığında yerləşən və yeni tikilən yaşayış binalarında satılan 55-65 kvadrat metr sahələri olan 2 otaqlı mənzillər 150-180 min manata təklif olunurlar.("Yeniavaz")

Sosial şəbəkədə “Boranı” restoranının Əhmədli filialı ilə bağlı narazılıq yayılıb.

Yenixeberorg.biz: Restoranın müştərisi sifariş etdiyi yeməklərin gecikdiyini və məhsullardan kəskin iy gəldiyini iddia edib.

Şikayətçi bildirib ki, yeməklərin köhnə olduğunu düşündüyü üçün restoran rəhbərliyinə müraciət edib. Onun sözlərinə görə, şikayətə cavab olaraq müəssisə əməkdaşları məsələni başqa müştərilərin həmin yeməklərdən narazı qalmaması ilə əsaslandırıblar:

“Vallah, 500 adam alıb, şikayət yoxdur. Göndəri niyəsə əskik gəlib. Deməli, davamında biz nə dəyişə, nə qaytara bilərik”.

Şikayətçi qeyd edib ki, ona gətirilən əlavə ətin də əvvəl təqdim olunan məhsuldan fərqlənmədiyini düşünüb. O, məsələ ilə bağlı Qida Təhlükəsizliyi Agentliyinə (AQTA) məlumat verəcəyini bildirib. Narazı müştəri restoranın sosial şəbəkə səhifələrindən və əməkdaşlarından üzr gözlədiyini, lakin bunun baş vermədiyini qeyd edib.(vətəninfo.az)

Yenixeberorg.biz: Mənbəmizin verdiyi məlumata görə, klinikanın həkimi Şövkət Arıxova tərəfindən qəbul edilən pasiyentlərdən göstərilən xidmətin qarşılığı olaraq ödənişin rəsmi qaydada- posterminal vasitəsilə kassaya ödənilməsi tələb olunmayıb. Əksinə, vətəndaşlara ödənişi birbaşa “card to card” (kartdan-karta) köçürmə yolu ilə həyata keçirmək məcburiyyəti qoyulub.
Bu isə sadəcə texniki bir detal deyil, Azərbaycan Respublikasının qüvvədə olan qanunvericiliyinin açıq-aşkar və kobud şəkildə pozulmasıdır!
“Nağdsız hesablaşmalar haqqında” Azərbaycan Respublikasının Qanununa və Vergi Məcəlləsinin tələblərinə əsasən, sahibkarlıq fəaliyyəti göstərən obyektlərdə (o cümlədən tibb müəssisələrində) ödənişlər mütləq şəkildə qanuni pos-terminallar vasitəsilə aparılmalı, pasiyentə nəzarət-kassa aparatının qəbzi və elektron qaimə təqdim olunmalıdır.
Lakin “İmplantium” klinikasında tətbiq olunan bu “qaranlıq” mexanizm birbaşa aşağıdakı ağır hüquqpozmalara yol açır:

Dövlət büdcəsinə zərər: Pasyentlərdən vəsaitin nağdsız qaydada kassadan kənar, fiziki şəxslərin kartlarına köçürülməsi dövlətə ödənilməli olan vergilərin gizlədilməsinə və büdcədən yayınmaya xidmət edir.
Klinika rəhbərliyinin bu qanunsuz tələbinə alət olan həkim Şövkət Arıxova praktiki olaraq pasiyentləri üzərindən vergi qaçaqçısı durumuna salınır. Peşəkar fəaliyyəti ilə yanaşı, maliyyə intizamına riayət etməli olan tibb işçisinin bu prosesdə iştirakı ciddi suallar doğurur.
Vətəndaşlara xidmət müqabilində rəsmi çek verilməməsi onların gələcəkdə hər hansı bir narazılıq və ya sağlamlıq problemi yaranacağı təqdirdə hüquqlarını qanuni müstəvidə müdafiə etmək imkanlarını əlindən alır.
Bəs Dövlət Vergi Xidməti və aidiyyəti qurumlar “İmplantium” klinikasındakı bu qanunsuz “kartdan-karta” əməliyyatlarına nə vaxt göz yummaqdan əl çəkəcəklər? Həkim Şövkət Arıxova və klinika rəhbərliyi hansı səlahiyyətə güvənərək açıq şəkildə vergidən yayınma схемаlarını işə salıblar?

Məsələ ilə bağlı qarşı tərəfin də mövqeyini dərc etməyə hazırıq. Eyni zamanda, aidiyyəti dövlət qurumlarını dərhal “İmplantium” klinikasında yoxlamalar aparmağa, qanunsuz köçürmə tələb edənləri və vergidən yayınanları məsuliyyətə cəlb etməyə çağırırıq!(veteninfo.az)

Araşdırmamız davam edir, bizi izləyin.

Bakı şəhərinin mərkəzi prospektləri, “ağ ölüm”dən təmizlənmiş parklar, milyonlar xərclənərək səliqəyə salınan fasadlar paytaxtın gözoxşayan vitrinidir. Amma bu vitrinin arxasında – paytaxtın sərhədləri daxilində, dövlət büdcəsindən milyardların xərcləndiyi bir dövrdə elə ünvanlar var ki, ora baxanda adam 21 əsrdə yox, orta əsrlərin qaranlıq səhrasında yaşadığını zənn edir.

Yenixeberorg.biz: Bəli, söhbət paytaxtın Suraxanı rayonundan – Şövqiyar Abdullayev küçəsindən gedir. Burada yaşayan insanlar yaşamırlar, əsl mənasında sürünürlər. Daha doğrusu, hər gün evdən bayıra çıxanda özlərinə "görən sağ-salamat geri qayıda biləcəyikmi, yoxsa palçığın qoynunda batıb qalacağıq?" sualını verirlər.

Kreslosundan qalxmayan məmurlar və unudulan rayon

Təəssüflər olsun ki, Suraxanı Rayon İcra Hakimiyyətinin başçısı Adil Əliyev və digər aidiyyəti qurumların rəhbərləri üçün bu küçə və onun sakinləri sadəcə xəritədəki cansız bir nöqtədən ibarətdir. Rayon rəhbərliyi, İcra Hakimiyyətinin məmurları isti kabinetlərində, yumşaq kreslolarında oturub "hesabat" verməklə məşğul olsunlar, amma Şövqiyar Abdullayev küçəsinin sakinləri üçün hər gün yeni bir fəlakətdir.

Dəfələrlə rəsmi qurumlara müraciət edilib, şikayətlər ünvanlanıb, bələdiyyəyə kollektiv ərizələr verilib. Amma nə fayda?! Hansı məmur ayağını kabinetindən çəkib bu ünvana gəlib? Hansı səlahiyyətli şəxs "görüm bu insanlar necə yaşayır, uşaqlar məktəbə necə gedir" deyə əraziyə baş çəkib? Heç biri! Onlar üçün vətəndaşın problemi yalnız kağız üzərindəki statistikadır. Adil Əliyev başçılıq etdiyi rayonda insanların palçıq içində itib-batdığını, avtomobillərin keçə bilmədiyi, təcili yardımın belə xəstənin qapısına çata bilmədiyi bir küçənin mövcudluğundan xəbərdardırmı? Əgər xəbərdardırsa, niyə bu laqeydlik, niyə bu hüzursuzluq illərdir davam edir?

"Ayaqqabılarımız, paltarlarımız palçıq içində qalır..."

Vəziyyətin nə dərəcədə dözülməz olduğunu anlamaq üçün sadəcə sakinlərin fryadına qulaq asmaq kifayətdir. Bir az yağış yağan kimi Şövqiyar Abdullayev küçəsi keçilməz bataqlığa çevrilir. Küçənin müxtəlif hissələrində yaranan nəhəng gölməçələr, torpaq və çınqılın qarışaraq yaratdığı qatı palçıq kütləsi həm piyadaların, həm də sürücülərin yolunu tamamilə kəsir.

"Yağış yağan kimi küçə bu vəziyyətə düşür. Nə çörək almaq üçün mağazaya rahat gedə bilirik, nə də uşaqları məktəbə aparmaq mümkün olur. Ayaqqabılarımız, paltarlarımız palçıq içində qalır. Uşaqlar məktəbə gedəndə üst-başları çirk içində olur. Bu vəziyyətlə hər yağışda yenidən üzləşirik", – deyə sakinlər haqlı olaraq üsyan edirlər.

Gəlin düşünək: bu ölkənin gələcəyi olan azyaşlı məktəblilər hər səhər təhsil ocağına gedərkən niyə dizə qədər palçığa batmalıdırlar? Valideynlər övladlarını məktəbə qucağında və ya sellofan torbalara bükülmüş ayaqqabılarla aparmağa məcburdurlar. Bəli, 21-ci əsrin Bakısında – paytaxt rayonunun mərkəzinə yaxın bir ərazidə insanlar belə qəddar reallıqla baş-başadırlar.

AAYDA-nın divarları arxasında gizlənən səssizlik: Niyə eşidilmir bu səslər?

Məsələnin digər tərəfi isə Azərbaycan Avtomobil Yolları Dövlət Agentliyinin (AAYDA) sərgilədiyi qulaqardınavuran mövqedir. Sakinlər tərəfindən küçənin asfaltlanması məqsədilə Suraxanı bələdiyyəsinə rəsmi ərizə təqdim olunub. Bələdiyyə sədri Nəsib İsmayılov müraciəti qəbul edərək məsələnin AAYDA-ya göndərildiyini bildirib. Lakin o zamandan bəri nə bir rəsmi cavab var, nə də yolun təmiri ilə bağlı hər hansı layihənin adı çəkilir.

Sakinlər haqlı olaraq soruşurlar: AAYDA sakinlərin müraciətini niyə eşitmir? Qurumdan nə "yolu çəkəcəyik" deyən var, nə də "çəkməyəcəyik" cavabını verən. Tam bir qeyri-müəyyənlik hökm sürür. Vətəndaşlar bilmirlər ki, bu dövlət qurumlarına ümid bağlasınlar, yoxsa başqa çıxış yolu axtarsınlar.

Sürücülər də bu bərbad yoldan əziyyət çəkirlər. Çala-çuxurlar səbəbindən minik avtomobillərinin asqı sistemi (hodovoyu) sıradan çıxır, təkərlər yararsız hala düşür. Gecə saatlarında isə küçənin işıqlandırılmasının olmaması və yolun qəza vəziyyəti təhlükəni ikiqat artırır. Sakinlər dəfələrlə öz imkanları hesabına küçənin iri çuxurlarını daş və çınqıl ilə doldurmağa çalışsalar da, ilk yağış və ya intensiv hərəkət hər şeyi yenə əvvəlki vəziyyətinə qaytarıb.

Səbr kasası daşıb: İnsanlar başqa bir yağış mövsümünü gözləmək istəmirlər

İllərdir davam edən bu bərbadlığın artıq həddi aşılıb. Payız mövsümünün gəlişi, qarşıdan gələn yağışlı günlər sakinlərin təşvişini daha da artırır. Onlar illərdir süründürücülüklə üzləşdiklərini, yerli hakimiyyət nümayəndələrinin isə yalnız şüarlar səsləndirməkdən başqa heç nə etmədiyini açıq şəkildə bildirirlər.

Suraxanı Rayon İcra Hakimiyyətinin başçısı Adil Əliyev və digər aidiyyəti qurumların rəhbərləri anlamalıdırlar ki, vətəndaşların tələbi lüks və ya həddindən artıq istək deyil. Söhbət normal, insanlara layiq olan yaşayış şəraitindən – evdən çıxıb işə getmək, uşağı məktəbə aparmaq, təcili yardımın vaxtında ünvana çatması üçün təmiz və asfaltlanmış yoldan gedir.

Şövqiyar Abdullayev küçəsinin sakinləri tələblərində qətilidirlər: illərdir davam edən bu problem dərhal diqqətə götürülməli, küçə əsaslı şəkildə təmir olunmalı, asfaltlanmalı və yağış sularının axıdılması üçün zəruri infrastruktur qurulmalıdır.

Unutmayın ki, dövlət vətəndaşına xidmət etmək üçün mövcuddur. Məmurlar isə o kresloları xalqın problemlərini həll etmək, onları səhralıqdan qurtarmaq üçün tutublar, kabinetlərdə gizlənmək üçün yox! Şövqiyar Abdullayev küçəsinin sakinləri isə artıq səbr etmək niyyətində deyillər – onların səsi eşidilməli, bu haqsızlığa son qoyulmalıdır!(nocomment.az)

Əli Səfərli